झेंडा

आज पुन्हा ऊर…
भरून आला…
बेगडी राष्ट्रप्रेमास…
सलाम केला…

देशप्रेम राष्ट्रप्रेम वगैरे…
गप्पा खुप झाडल्या…
तोबरा पानाचा भरून…
स्वच्छतेच्या वल्गना केल्या…

हुतात्मे शहिदांच्या नावे…
नक्राश्रू भावना सांडल्या…
अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावे…
देशद्रोही कळवळा केला…

छातीवर झेंडा रोवून कागदी…
पुन्हा एकदा…
कागदी भावनांचा…
चोळामोळा केला…

आज पुन्हा ऊर…
भरून आला…
बेगडी राष्ट्रप्रेमास…
सलाम केला…

जयंत प्र. पोतदार

 

Advertisements

कृष्णभाव

कृष्ण असा एक …
दही खाणारा…
लोणी चोरणारा…
विचारांची घुसळण करणारा…

मित्रांचा मित्र…
शत्रूला आवडणारा…
सख्यांचा सखा…
द्रौपदीला तारणारा…

प्रियकर तो प्रेयसींचा…
बहुपत्नी तरी निष्ठा जपणारा…
भोग्यांच्या पंक्तीत…
कर्मयोगी शोभणारा…

गीतेच्या रूपात…
तत्वज्ञान सांगणारा…
देवाच्या वेषात…
मर्त्य मानव भासणारा…

कृष्ण असतोच एकतरी…
आपल्या भोवताली फिरणारा…
ओळखण्या भाव असावा…
राधेला भावणारा…

जयंत प्र. पोतदार

 

मैत्री

नाते मैत्रीचे…
एक असावे…
अपेक्षांचे बंधन…
त्यास नसावे…

हक्काने कधीही…
त्यास बोलवावे…
कधी अचानक…
आपणच जावे…

कधी भांडण…
कधी रडावे…
सुख दुःखाचे….
साक्षीदार व्हावे…

वाटले कधी…
धीर द्यावे…
फांदीने फुलाचा…
आधार बनावे…

कृष्ण सुदामाचे…
कधी पोहे खावे…
राधा बनून…
सूर सावळे ऐकावे…

लिंगभेदा पलिकडील…
मैत्रीचेही नाते असावे…
नदीने सागरात…
हरवून जावे…

नाते मैत्रीचे…
एक असावे…

जयंत प्र. पोतदार

वळचणींच्या भावना

 

वळचणीच्या भावनांना…
केव्हा तरी चेतवा…
‘साधू’ संधीचे, संधी साधू…
आता तरी ओळखा…

सत्ता असे श्वास ज्यांचा…
विचार त्यांचे संपवा …
अस्तनीच्या निखा-यानो…
आता तरी थंड व्हा…

तोंड वाकडे जर्दा खाऊन…
अन शिव्यांचा जोगवा…
न समजे ध्यास कोणता…
अन असे हव्यास हा…

माय असे बळीराजाची…
आपल्या तोंडीचा घास हा…
मगरीचे अश्रू तुमचे…
अन ‘श्वास’ थंड लवासा हा…

वळचणीच्या भावनांना…
आतातरी चेतवा…
‘साधू’ संधीचे, संधी साधू…
आता तरी ओळखा…

जयंत प्र. पोतदार

हिंदोळा

मन माझे…
हिंदोळा आठवणींचा…
घेई झोके…
भूत वर्तमान भविष्याचा …

कधी हिंदोळा सुख दुःखाचा…
कधी दोलायमान विचारांचा…
कधी धक्का आश्चर्याचा…
कधी अनाहूत भितीचा…

आशेच्या मजबूत दोरांनी…
बांधलेल्या घट्ट पकडीचा…
संस्कारांच्या पाटावर…
मांडलेल्या मजबूत बैठकीचा…

क्षणात वेध आकाशाचा…
कधी सूर जमिनीचा…
घेत होते हिंदोळा…
भूत वर्तमान भविष्याचा…

मन माझे…
हिंदोळा आठवणींचा…

जयंत प्र. पोतदार

याद

आज अचानक…
तुझी याद आली…
धडकन हृदयाची…
तुला साद घाली…

भेटणे अचानक…
कधी रचलेल्या भेटी…
भेटींच्या खटपटींची…
मला याद आली…

उगीचच हसणे…
हसण्यातील अर्थ शोधणे…
रुसण्यातील मजा मज…
हसवून गेली…

कटाक्ष एक तुझा…
वाटे जीवघेणा…
हृदयाची धडकन…
जगवून गेली…

उरल्या आठवणी आता…
सरल्या वेड्या आशा…
आठवण आठवणींची…
मनाला मिळाली…

आज अचानक…
तुझी याद आली…

जयंत प्र. पोतदार

दवबिंदू

दवबिंदू तो बसला होता…
पानाला चिकटून…
अर्थ मला आयुष्याचा…
गेला तो सांगून…

उमेद त्याची जगण्याची…
अन अफाट पाहून चिकाटी …
मरगळलेल्या मनास मिळाली…
उभारी परतून…

मैत्रीण त्याची पालवी कोवळी…
होती देत धीर समजावी…
फुलवत होती आशावाद …
घट्ट त्यास पकडून…

भले असेल आयुष्य छोटे…
पचवले अनेक…
वारे वादळी मोठे…
बदलवले सप्तरंगात उष्ण तप्त ते ऊन….

स्वच्छ निर्मळ मन त्याचे…
भले असेल आयुष्य क्षणाचे …
अर्थ तयाचा मम हृदयासी …
गेला तो स्पर्शून…

दवबिंदू तो बसला होता…
पानाला चिकटून…
अर्थ मला आयुष्याचा…
गेला तो सांगून…

जयंत प्र. पोतदार

PC: Bhagyashri Vartak

संधी साधू

वळचणीच्या भावनांना…
केव्हा तरी चेतवा…
‘साधू’ संधीचे, संधी साधू…
आता तरी ओळखा…

सत्ता असे श्वास ज्यांचा…
विचार त्यांचे संपवा …
अस्तनीच्या निखा-यानो…
आता तरी थंड व्हा…

तोंड वाकडे जर्दा खाऊन…
अन शिव्यांचा जोगवा…
न समजे ध्यास कोणता…
अन असे हव्यास हा…

माय असे बळीराजाची…
आपल्या तोंडीचा घास हा…
मगरीचे अश्रू तुमचे…
अन ‘श्वास’ थंड लवासा हा…

वळचणीच्या भावनांना…
आतातरी चेतवा…
‘साधू’ संधीचे, संधी साधू…
आता तरी ओळखा…

-जयंत प्र. पोतदार

खड्डा

ठेवावी कदर…
राखावी लाज…
नसू द्यावा कधी…
एवढा सत्तेचा माज…

चारा खाऊनी माजलात…
चो-या करूनी थकलात…
रवंथ करा आता निवांत…
तुमच्याच तुरूंगात…

अश्रू शेतक-याचे; डोळ्यात…
कोरडे पाणी ‘तुमचे’ धरणात…
मस्करीची केलीत हद्द राव…
डुबून मरा आता ‘तुमच्याच’ पाण्यात…

किती कराल कांगावे खोटे…
अळ्या मोठ्या खड्डे छोटे…
गाडेल जनता तुम्हाला…
आता तुमच्याच खड्ड्यात…

गरीब मुकी बिचारी…
विशेषणे झाली पुराणी …
अनुभवून तर बघा आता…
लोकशक्तीचा माज…

जयंत प्र. पोतदार

प्राजक्त

प्राजक्ताचा गंध…
काही खास आहे…
जणू त्याच्यात मिसळला…
तुझा श्वास आहे…

रंग केशरी…
म्हणू की…
तुझ्या ओठांचा…
मखमली भास आहे…

पाकळयांचा स्पर्श…
मोरपीस पापण्यांचे…
सहवासाची तुझ्या…
अजूनही आस आहे…

अंगणी सडा…
चांदणे म्हणू की…
तुझ्या हास्याचा….
केशरी आभास आहे…

जयंत प्र. पोतदार