पुळणावरची नक्षी

समुद्र किनारी…
लाटांची गाज…
बरेच दिवसांनी एकटाच …
ऐकत होतो आज…

पुसत होती…
नक्षी आठवणींची…
थडकूनी पुळणावर…
एक एक लाट…

शोधत होतो…
मारलेल्या रेघा दोघांनी…
उमटवून वाळूवर…
हृदयी कोरलेले तुझेच नाव…

पोकळीत शंखाच्या …
लावूनी एक कान…
घेत होतो तुझ्या…
पोकळ वचनांचा ठाव…

जयंत प्र. पोतदार

Advertisements

माझा चंद्र

चांदण्यात पौर्णिमेच्या…
मुखचंद्र मी पाहिला…
शीतल रात्रीस आज…
तुझाच ध्यास लागला…

स्पर्श तुझा मखमली…
हास्य टिपूर चांदणे…
केशरी दुधात चंद्र…
लाजून का विरघळला…

शोधताच प्रतिबिंब…
तुझेच आज सापडले…
चंद्रास आज पौर्णिमेच्या …
अस्तित्व कोडे का पडले…

लपूनी ढगाआड त्याने…
हळूच वेध घेतला…
सारूनी बट एकएक…
चंद्र मी ही पाहिला…

जयंत प्र. पोतदार

थडगे माणुसकीचे

नको आम्हा पूल…
चालेल विझलेली चूल..
दोन वेळच्या भाकरीची…
उगा कशाला भूल…

आयुष्य तुमचे किमतीचे…
जगणे आमचे किड्या मुंगीचे…
बुलेटचे वेध तुम्हा …
आम्हा मृत्यूचा पूल…

दिवस पडे कमी आम्हा…
शमविण्या पोटाची भूक…
तृप्त पोटी मानगुटी तुमच्या…
नाईट लाईफचे भूत…

मरण खरोखरच स्वस्त येथे …
अच्छे दिन स्वस्ताईचे…
शिवस्मारक; लोहपुरूषा शेजारी…
थडग्यात गाडा एकदाच माणुसकीचे भूत…

जयंत प्र. पोतदार

साथ तुझी

 

(वीरपत्नी स्वाती महाडीकांसारख्या अनेक वीरांगनांचे मनोगत मांडण्याचा प्रयत्न मी या कवितेत केला आहे.)

वाटे सरू नये…
कधीच ही रात्र अशी…
आज तू माझा जरी…
नसशील उद्या माझ्या कुशी…

स्वप्न भासे साथ ही…
जीवनी सहवास पारखी…
मरणाचा ध्यास तू…
जगण्यास मी एकटी अशी…

थकले पाहूनी वाट आता…
तुजविण एकाकी अशी…
गेलास सोडून अर्ध्यात मिठी…
विसावलास मातृभूमीच्या कुशी…

विरह हा सोसवेना मज…
स्वप्नात तू मज खुणविशी…
तुझेच स्वप्न आता माझे…
कुस मातृभूमीची अन साथ तुझी…

जयंत प्र. पोतदार

जात

शोधता शोधता…
सापडली मला जात…
हसली बघून मजकडे….
घेऊनी हाती माझा हात…

होतो फडकवत झेंडा…
दुराभिमानी हातात…
पेटवूनी वणवा द्वेषाचा…
हसत होतो गालात…

नव्हते ध्येय कोणतेही…
विशेष माझ्या मनात…
जातीसाठी काहीही…
फक्त हाच विचार डोक्यात…

देऊनी नारे दमलो थकलो…
पडली कोरड घशात…
होती खुणावत भुकही आता…
वणवा असह्य पोटात…

धीरही सुटला आता माझा…
घुसलो तडक उपहारगृहात. …
मारूनी ताव आडवा तिडवा…
विचाराया विसरलो आचा-याची जात…

शोधता शोधता…
सापडली मला जात…
हसली बघून मजकडे….
घेऊनी हाती माझा हात…

जयंत प्र. पोतदार

विचारांचा गाळ

( जीवनदाते दिपक अमरापूरकरांच्या मृत्यू नंतरचे वास्तव)

जीवनदाताच जीवनास मुकला…
हा काय अनर्थ घडला…
हळहळ सांत्वन केवळ…
आता एक उपचार उरला…

मन ही मेले…
वाटे आता…
माणसामधील माणूस…
वाहून गेला…

वाट बघणे का हाती …
नव्या बळीची आता…
लालफितीची चर्चा झाली …
किती बळींचा विचार केला…

नाठाळांच्या मुखी आता…
केवळ उद्धट राळ उरला…
दोष देऊ आता कोणा…
विचारांचा गाळ उरला…

जयंत प्र पोतदार

 

झेंडा

आज पुन्हा ऊर…
भरून आला…
बेगडी राष्ट्रप्रेमास…
सलाम केला…

देशप्रेम राष्ट्रप्रेम वगैरे…
गप्पा खुप झाडल्या…
तोबरा पानाचा भरून…
स्वच्छतेच्या वल्गना केल्या…

हुतात्मे शहिदांच्या नावे…
नक्राश्रू भावना सांडल्या…
अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावे…
देशद्रोही कळवळा केला…

छातीवर झेंडा रोवून कागदी…
पुन्हा एकदा…
कागदी भावनांचा…
चोळामोळा केला…

आज पुन्हा ऊर…
भरून आला…
बेगडी राष्ट्रप्रेमास…
सलाम केला…

जयंत प्र. पोतदार

 

कृष्णभाव

कृष्ण असा एक …
दही खाणारा…
लोणी चोरणारा…
विचारांची घुसळण करणारा…

मित्रांचा मित्र…
शत्रूला आवडणारा…
सख्यांचा सखा…
द्रौपदीला तारणारा…

प्रियकर तो प्रेयसींचा…
बहुपत्नी तरी निष्ठा जपणारा…
भोग्यांच्या पंक्तीत…
कर्मयोगी शोभणारा…

गीतेच्या रूपात…
तत्वज्ञान सांगणारा…
देवाच्या वेषात…
मर्त्य मानव भासणारा…

कृष्ण असतोच एकतरी…
आपल्या भोवताली फिरणारा…
ओळखण्या भाव असावा…
राधेला भावणारा…

जयंत प्र. पोतदार

 

मैत्री

नाते मैत्रीचे…
एक असावे…
अपेक्षांचे बंधन…
त्यास नसावे…

हक्काने कधीही…
त्यास बोलवावे…
कधी अचानक…
आपणच जावे…

कधी भांडण…
कधी रडावे…
सुख दुःखाचे….
साक्षीदार व्हावे…

वाटले कधी…
धीर द्यावे…
फांदीने फुलाचा…
आधार बनावे…

कृष्ण सुदामाचे…
कधी पोहे खावे…
राधा बनून…
सूर सावळे ऐकावे…

लिंगभेदा पलिकडील…
मैत्रीचेही नाते असावे…
नदीने सागरात…
हरवून जावे…

नाते मैत्रीचे…
एक असावे…

जयंत प्र. पोतदार

वळचणींच्या भावना

 

वळचणीच्या भावनांना…
केव्हा तरी चेतवा…
‘साधू’ संधीचे, संधी साधू…
आता तरी ओळखा…

सत्ता असे श्वास ज्यांचा…
विचार त्यांचे संपवा …
अस्तनीच्या निखा-यानो…
आता तरी थंड व्हा…

तोंड वाकडे जर्दा खाऊन…
अन शिव्यांचा जोगवा…
न समजे ध्यास कोणता…
अन असे हव्यास हा…

माय असे बळीराजाची…
आपल्या तोंडीचा घास हा…
मगरीचे अश्रू तुमचे…
अन ‘श्वास’ थंड लवासा हा…

वळचणीच्या भावनांना…
आतातरी चेतवा…
‘साधू’ संधीचे, संधी साधू…
आता तरी ओळखा…

जयंत प्र. पोतदार